 Ollie liep de tweede trap op om te onderzoeken of er boven nog een kamer was die gespiegeld was aan de kamer met de bollenconstruct. Onderweg zocht hij naar vallen, maar hij vond er geen. Boven kwam hij uit in een grote, donkere kamer, ongeveer even groot als de andere. Langs de randen stonden overal stenen banken. Dankzij zijn greater darkvision kon hij op de vloer enkele lijnen onderscheiden en zag hij ook cirkels op het plafond.
Ondertussen was Bruce met spider climb opnieuw tegen het plafond geklommen. Hij maakte de metalen pen schoon met zijn dolk. Het voorwerp leek op een toorts. Toen hij wat roest wegschraapte gaf het meer licht, ook al bleef het flikkeren. Hij probeerde de toorts los te krijgen, maar dat lukte niet.
Andre ging terug naar de kamer met de construct en ontdekte daar een geheime deur. Mea onderzocht de kamer verder, terwijl Ruach Styx de trap af stuurde om te verkennen.
Ollie, Andre en Styx kwamen vrijwel tegelijk terug. Ollie vertelde dat hij lijnen op de vloer had gezien die misschien een arcane mark vormden, maar door het stof had hij ze niet goed kunnen onderscheiden. Hij had ook geen zin om naar binnen te gaan. Andre vertelde over de geheime deur, en Bruce over de toorts. Andre checkte of zijn spider climb nog actief was en liep op handen en voeten de muur op, en toen het plafond. Daar haalde hij, ogenschijnlijk zonder enige moeite, de stalen pen uit het plafond. Ruach vertelde wat hij door Styx zijn ogen had gezien: een cirkel die blauw licht afgaf, met stof dat boven de vloer zweefde.
De groep ging als eerste terug naar de bollenconstructkamer. Bruce onderzocht de geheime deur en ontdekte dat hij die eenvoudig open kon duwen. Daarachter liep een trap naar beneden, met onderaan nog een deur. Achter die deur kwam de magie die Ollie had gevoeld.
Bruce onderzocht de trap en daalde af. Met beide rapiers in de hand duwde hij de deur met zijn heup open. Hij kwam in een kleine, stoffige kamer met planken op alle muren. Er lagen allerlei uitgedroogde etenswaren, maar ook een magische toverstaf en een metalen blik dat magie uitstraalde. Bruce bracht het stokje naar Mea om te identificeren. Het bleek een wand of ectoplasmic snare met twintig charges te zijn. Mea onderzocht ook het blik en ontdekte een aura van conjuration. Roderick kon geen kwaadaardige aanwezigheid waarnemen.
Omdat Mea niet in het blik kon kijken, gebruikte Ruach zijn gloves of reconnaissance om het van dichtbij te onderzoeken. Hij moest eerst een dierentotem aanroepen - het was donker in het afgesloten blik. Binnen zag hij iets op de bodem dat meebewoog met het blik - een soort stof. Ondertussen snuffelde Bruce tussen de andere spullen in de kamer.
Toen Andre en Ollie zich bij hem voegden, opende Bruce ook de deur aan de andere kant. Daarachter liep opnieuw een trap naar beneden, met na ongeveer tien voet nog een deur. Bruce opende ook die en kwam uit in de kamer waar Andre zojuist de metalen toorts uit het plafond had gehaald.
De groep ging vervolgens naar de trap die Styx al had verkend. Bruce nam de leiding en zocht onderweg naar vallen. Beneden zag hij een vloer van grijze steen en aan de overkant een witte cirkel die blauw licht uitstraalde. De kamer was ongeveer vijftien voet hoog. Op de achterwand zag Bruce platte schaduwen met lang uitgerekte armen en vervormde hoofden - ze leken op de vijandige schaduwen uit de vorige kamer, alleen bewogen deze niet.
Hij riep Ollie erbij om hem met zijn nieuwe toverstaf te ondersteunen. Ruach zag ondertussen in een hoek van de kamer, bij de plek waar de toorts vandaan kwam, een vorm uit het plafond komen. Het wezen maakte een knarsend, krakend geluid en keek naar de groep. Roderick, Styx en Ruach voelden alsof er in hun huid werd gesneden, van alle kanten! Er verschenen bloedende wonden op hun lichamen en de pijn was hevig. Vooral Roderick had er veel last van. Een paar seconden later kwam er uit de andere hoek hetzelfde soort wezen tevoorschijn. Mea, Ruach en Styx kregen dezelfde soort aanval te verduren. Dit waren magere, langledige hondachtige dieren met enorme, zielloze ogen en een muil vol tanden. Beide slanke wezens bewogen met een roofdierachtige elegantie.
*****************************************
|