Er zijn werelden die je kunt zien, werelden die je kunt aanraken, en werelden die alleen bestaan in de adem tussen twee herinneringen. Maar diep onder de wortels van het bekende, voorbij steen, schaduw en vergeten paden, ligt een plek die nooit bedoeld was om gevonden te worden.

De Hollow.

Een labyrint van levende gangen, echo’s van oude zielen en magie die ademt als een slapend hart. Eeuwenlang dachten reizigers dat de Hollow slechts een vreemde wond in de Underdark was een plek waar de werkelijkheid dun werd en herinneringen konden bloeden.

Maar de waarheid is ouder. Groter. De Hollow is geen plek. Het is een wezen.

Een kolossale schildpad, zo oud dat zelfs de Feywild haar naam vergeten is. Haar rug draagt een wereld van wortels en schaduwen, haar adem vormt tunnels die kronkelen als dromen, en in haar hart klopt een kracht die zowel leven als ondergang kan brengen.

En die kracht wordt bedreigd.

De Thorned Court, een hof van wreedheid en schoonheid, heeft zijn doorns diep in de Hollow geslagen. Ze stelen herinneringen, vervormen echo’s, en proberen het wezen te breken niet om het te doden, maar om het te beheersen.

Want wie de Hollowback beheerst, beheerst de doorgang tussen werelden.

Maar er zijn altijd stemmen die weigeren te zwijgen. Helden die niet wegkijken. Zielen die luisteren naar fluisteringen onder de grond.

Dit is hun verhaal. Het verhaal van keuzes, offers, en de strijd om een wereld die leeft en lijdt.