Inhoud Storybook
+ Hoofdstuk 7
+ Hoofdstuk 6
+ Hoofdstuk 5
- Hoofdstuk 4
  Kalender
4.1Het strand
  Can TRex jump?
4.2Eindelijk Farshore
4.3Zestig dagen
4.4Zotzilaha
4.5De mist in
4.6Temple of Demogorgon
4.7Door de portal
4.8Timothy gevonden
4.9Master of Fogmire
4.10One of Seven
4.11Temple of the Jaguar
4.12Snicker-snack!
4.13Dieper en dieper
4.14Vervelende gastjes
4.15A walk in the park
4.16Verdedigingen bouwen
4.17Een nieuwe kennis
4.18Assault on Farshore
  Onderwater
4.19De aanval begint
4.20Een heldin sneuvelt
4.21Aerial Combat!
4.22Een oude kennis
  Knutselen
4.23Victory!!
+ Hoofdstuk 3
+ Hoofdstuk 2
+ Hoofdstuk 1
 
Login
Loginnaam
Wachtwoord
 
 
Registratie
Wil je ook zelf nieuws-berichten, sage advice tips, forum berichten en nog veel meer kunnen achterlaten op deze site? Vraag dan hier een useraccount aan.
Registratie
HOMEPAGE | SAVAGE TIDE ADVENTURE PATH | HOOFDSTUK 4: THE ISLE OF DREAD
Evil TwinEvil TwinGespeeld bij/in Wytgaard op 1 jul 2009
(reacties)

De geanimeerde ex-passagier blijft doorkletsen over hoe de dood op iedereen wacht, en dat het voor hen ook niet leuk zal zijn. Na een tijdje gaat Tin in actie,


"Als niemand anders het gaat doen..."


Ze stapt op Michael af en zegt, "Sorry, jongen." Ze richt haar mes op zijn keel, erg bewust van het feit dat hun ogen op dezelfde hoogte zijn. Ze stapt opzij, mompelt iets over bloedspetters en snijdt zijn keel door vanaf de zijkant. Hij houdt gelijk op met zijn depressieve praatjes maar de groep blijft toch even stil. Bohairic helpt Tin met het doorzagen van de touwen, en pakt het lijk met moeite in zijn magische rugzak. Vervolgens loopt de groep door naar het noordoosten toe.


Na twee uren van beschimmelde, kromme bomen en grote, misvormde insecten komen ze aan in een open plek tussen grijze, misvormde bomen. Een houten X van boomstammen staat middenin de ruimte, met doorgesneden touwen op de grond ernaast.


"Potver..." zegt Hope, hebben jullie ons in een cirkel geleid?


Nahwahni en Sheler kijken elkaar aan.


"Nee hoor, we hebben de sterren zo ver mogelijk in de gaten gehouden en die zijn nog steeds dezelfde gebleven."


"Jullie hebben wel .. iets... verkeerds gedaan."


De groep overlegt even en besluit dat het slimmer is om gewoon weg te komen van dit raar plekje. Het vinden van Timothy en Tecuhtli kan daarna wel. Ze kijken om zich heen en kiezen een richting wat een beetje bergopwaarts loopt.


"We blijven omhoog lopen, " zegt Templeton, "dan kunnen we niet terugkomen."


Drie uren later lopen ze een heuvel op, en komen ze aan in een open plek tussen grijze, misvormde bomen. Een houten X van boomstammen staat middenin de ruimte, met doorgesneden touwen op de grond ernaast.


"SHIT!!!"


Hope gaat aan de slag met krijt en markeert alle bomen in de buurt. Bohairic maakt iedereen vast aan een touw en laat ze in een rechte lijn lopen. Het touw blijft recht. Daarna verandert hij zich in een elf met vleugels en springt de lucht in. Voor de mensen aan de grond vliegt hij recht omhoog de mist in, en daarna komt hij weer uit de mist onderweg naar beneden.


Hij landt, geïrriteerd,


"Het voelde alsof ik aan het klimmen was, totdat ik door de mist de grond zag. Pas daarna voelde ik de zwaartekracht. Bah! Als je mij vraagt is het geen magisch effect - meer iets met dimensies of andere realiteiten - misschien is de grens met een andere plane wat zwakker hier. We komen in ieder geval hier niet zo makkelijk weg."


Hij mompelt iets over "terug naar de basis" en begint verschillende spreuken uit te proberen.


"Magie - overal, dat weten we. Geen ondoden in de buurt. Evil ook overal ...wacht eens even! Sheler! Tin! Kunnen jullie ook Evil detecteren vandaag? Ik zie... hoe kan ik het uitleggen voor de mensen die spreukjes niet gebruiken? Ik gebruikte een spreuk om de aanwezigheid van evil aan te geven. Nou, met evil bedoel ik niet slechte mensen of zo, maar echte sporen van schokkende daden of de aanwezigheid van echte, bewuste, kwaadaardige wezens. Zodra ik het spreukje opperde kreeg mijn hele gezichtsveld een donker waas - dat vertelde me dat er ergens voor mij iets kwaadaardigs was. Ik bleef concentreren, om het beeld wat scherp te stellen - om die evil te lokaliseren. Dat waas bleef in de grond en in de bomen en in de lucht. Mijn conclusie, of dit hele gebied is onder de invloed van iets kwaads, of dit hele gebied IS evil. Toen merkte ik iets raars op; het leek alsof er stromingen in het zwarte waas waren - zoals de lijnen in het gras tijdens een windvlag. En die komen allemaal van één plek vandaan. Deze kant op!"


Zijn vleugel blijft haken aan een struik en hij verandert snel terug in zijn normale vorm,


"Deze kant op!"


*****************************************************************************


Bohairic loopt voorop met het licht op zijn pet aan. Tin en Sheler lopen links en recths van hem, beide ook met een licht in hun linkerhanden. Ze volgen dezelfde route voor ongeveer vijf minuten en nemen dan twee bochten, allebei naar rechts. Vijf minuten later, in plaats van bij de kruis aan te komen, beschouwen ze iets heel anders.


De lichtballetjes geven genoeg licht om het hele tafereel goed te zien, ook al maken ze het niet minder eng. Ze staan voor een lage heuvel met een vijftien meter hoge kolom van zwarte rots aan de top. Onderaan de heuvel zijn twee enorme beelden van bavianenhoofden, hun open monden donkere tunnels. De mist omringt de heuvel met een afstand van ongeveer twintig meter, een witte muur die al het licht van de lampen blokkeert.


"Ik wil de pret niet bederven," zegt Bohairic, "maar volgens mij zijn twee bavianenhoofden een referentie naar de Prins der Demonen. Demogorgon."


"Twee gezichten, twee paar ogen... dat kom mij bekend voor..." zegt Templeton.


Een onaangename stilte valt en Hope loopt de linkermond in, tussen de stenen kolommen en stalactieten die als slagtanden in de grote mond dienen.


"Dan moeten we maar twee keer meppen," luidt zijn stem vanuit de tunnel, "Kom op jongens! Ik wil nog slapen van-"


Een enorme knal boemt uit de mond van de baviaan, gevolgd door het gekletter van tonnen rotsen. Een stofwolk bloesemt tussen de zwarte slagtanden en dan is het weer stil.


"HOPE!" roept Tin-a-Tin, en ze rent naar voren. De rest volgt haar en ze lopen de mond in met handen voor hun ogen.


Zodra de stofwolk uitdunt zien ze in het lamplicht dat de hele tunnel gevuld is met kleine stenen, en dat er veel grotere stenen dieper in de tunnel liggen. Van Hope is er geen spoor.


"Ik haal een paar grote takken. We hebben hem zo vrij." zegt Sheler.


"Hoeft niet," zegt Bohairic, "Ik heb nog wat polymorph tegoed."


Hij zet uit en groeit tot een lengte van bijna drie meter. Zijn kleren verdwijnen onder een insectachtig schild en twee enorme kaakpoten spruiten uit zijn gezicht, onder vier grote ogen. De Umber Hulk stompt de tunnel in en begint de rotsen te verpulveren met de zware kaakpoten. Al snel rest er alleen stof en kleine steentjes over en Bohairic de Umber Hulk stapt dieper de tunnel in. Er is weinig te zien door de verse stofwolk en alleen de oorverdovende knallen van vermorzelde rotsen geven aan waar hij nu staat. Rotsen kletteren af en toe uit een gat in het plafond, maar kaatsen van zijn bepantserde rug af. Geen dertig seconden later houdt hij op met rotsen in stukken knallen.


De Umber Hulk doemt weer op uit het stofwolkje en loopt achteruit de tunnel uit. Het heeft Hope zijn voeten vast in zijn klauwen en laat hem los tussen de rotstanden.


De Forsaker rolt op zijn rug en ziet wat voor beest hem beet heeft. Hij springt omhoog met zijn bijl klaar en dan relaxt zodra hij de rest ziet.


"Bohairic, neem ik aan? En weer met je stomme magie. Ik was er zo uitgezwommen, hoor."


"Dan had je je bijl moeten loslaten!" zegt Tin-a-Tin.


*****************************************************************************


Hope schudt alle steentjes uit zijn harnas terwijl Bohairic de rest van de rotsen in stof verandert. Tin, Templeton en Tecuhtli verkennen de andere tunnelmond en ontdekken dat deze wel veilig is.


 



Links van de ingang splitst de tunnel in een T. Tin-a-Tin ziet een bloederig handafdruk aan de muur ' een menselijke en nog vers ook.

"Misschien van Nahwahni" zegt ze, bezorgd.

Tecuhtli oppert een snel gebed in zijn eigen taal.

De linkerpad weergalmt met de geluiden van het graven van Bohairic en ze nemen snel een kijkje naar rechts. Hier vinden ze een oud skelet om de hoek. De botten zijn vergeeld en de armen zijn vastgeketend aan de muur met verroeste handboeien. Naast het skelet zijn tekens zichtbaar aan de muur, met een steen geschreven.Tecuhtli vertaalt,

"Het is in Olman geschreven, de taal die jullie Mazticaan noemen. Het is wat verstrooid, 'Geen uitweg. In de jungle is het allemaal pijn en lijden. Ik hoop op een snel einde. Dan neemt de havik mij weg uit dit vervloekt plek. Ik smeek hem om me mee te nemen voordat ik naar het altaar van de tweegezichtige gebracht wordt. Er is geen derde optie.'"

"Daaronder zijn er nog een aantal woorden... kannibalen, honger en uit."

Tecuhtli besluit om zich hier verschanst te houden. Hij wil niet dieper in de Tempel kijken, en misschien wordt Nahwahni hier ook geketend. Dan zou hij hem kunnen bevrrijden.

Hij gaat naar buiten en smeert zijn huid in met modder. Daarna bedekt hij zich met stof en steentjes van Bohairic zijn graafactie om zich zo gecamoufleerd te verstoppen.

Tin en Templeton wensen hem geluk en verkennen de linkergang. Er komt snel een vork in de tunnel. Links sluit het aan bij de rotsval en rechts loopt een nauwe gang veilig om de val heen. In deze gang vinden ze Nahwahni zijn kleren en wapens. Ze besluiten om ze zo te laten liggen, voor het geval dat de demonen hier terugkomen.


Iets verderop sluiten ze aan bij de rest, waar ze alles snel bespreken voordat ze dieper in de heuvel lopen.


De tunnel lopt naar beneden en een druppeld geluid wordt herkenbaar. Om de hoek veranderen de ruwe muren in bewerkte, donkergrijze stenen muren. Een twintig voet lange gang eindigt in twee bronzen deuren, elk ongeveer acht voet hoog. De deuren zijn gegraveerd met scènes van allerlei demonische reptielen en aapachtigen, die mensen martelen. De handvaten zijn puntige, rode tongen die lijken uit de monden van twee demonen te steken. Links en rechts van de deuren staan stenen standbeelden van gorillademonen, bar-lgura zoals Olangru en zijn wijfjes. Deze staan in nissen en een rood vloeistof druppelt van hun uitstekende tongen op de grond, waarna het verdwijnt.


"Niet zeggen!" fluistert Sheler.


"Volgens mij komen die dingen straks tot leven." zegt Templeton.


"Ik zei toch..." zegt Sheler, en ze tovert gelijk haar Beast Claws te voorschijn.


Bohairic bekijkt de gang met zijn Arcane Sight,


"Abjurationmagie op de deuren, en krachtig ook. Illusie op de beelden... het bloed is nep. En die beelden op de deuren zijn scènes uit het Abyss denk ik."


Tin onderzoekt de beelden van dichterbij, klaar om weg te springen als iets beweegt.


"Ik kan het bloed zelfs ruiken!" zegt ze.


"Dat is behoorlijk sterk magie." bevestigt Bohairic.


"Er zijn ook teksten hier geschreven," zegt Tin, "Kan jij ze lezen, Bo?"


Bohairic komt voorzichtig dichterbij. Nu is iedereen in de buurt van de standbeelden. Templeton zet zijn schilden schrap, Hope heeft zijn bijl klaar. Sheler besprenkelt haar stok met roet en kalksteenpoeder uit kleine zakjes en mompelt iets.


"Nu is het een magisch stokje. Misschien maakt dat wat uit."


Alleen het druppelen van het bloed is te horen in de nauwe gang. Bohairic komt dichterbij de teksten, en de schaduwen geworpen door zijn koplamp bewegen aan alle kanten. De beelden lijken te groeien.


"Boh..." zegt Hope, en hij maakt een hand los om de tovenaar uit de weg te rukken.


De beelden blijven beelden en Bohairic inspecteert de teksten die Tin heeft gevonden. Op de vloer naast elk beeld staat er iets, en ook voor de deur op de grond is er een.


"Ik kan ze niet lezen. Het zijn teksten in het Abyssaal. Wacht even."


Hij bestrooit de teksten met roet en zout en spreekt een spreukje uit.


"Links staat er, 'Geef van je linker.' Rechts staat er, 'Geef van je rechter.' Bij de deuren staat er, 'Offer het goede op.' Interessant. Als je wist wat het betekende zou het vrij duidelijk zijn, toch?"


"Flauwekul allemaal!" zegt Hope, "Even kijken..."


Hij snijdt in zijn duim en druppelt het bloed over de twee tongen. Ze bewegen, slangachtig, en het bloed verdwijnt. De deuren blijven dicht.


"Sheler, volgens mij moet jij..." begint Tin, "O nee, wacht eens even!"


Ze pakt de twee tongen vast en ze bewegen in haar kleine vuisten. De twee punten van de tongen steken in haar handpalmen en met moeite blijft zij ze vasthouden. Plotseling draait ze de twee tongen tegelijk naar boven toe, en geeft ze een duw. De deuren glijden geluidsloos naar binnen.


Ze laat de deuren los en kijkt naar haar handen. In elk handpalm is een kleine, witte litteken.


"Gadver!"


*****************************************************


Sheler rolt haar lampje naar binnen en Hope loopt er achteraan. De kamer achter de deuren is een en al bloedvlekken op donkergrijs steen. Bij de achtermuur staat een groen rotsblok, zeven of acht voet breed, met twee zwarte kaarsen erop. Bohairic zegt dat hij dit soort steen nooit eerder heeft gezien. Het altaar, want het kan niets anders zijn, is ook een en al bloedvlekken. In de linker en rechter muur zijn alkoven, met in elk een groene stenen troon. Tussen elke troon en het altaar staat een wazige spiegel in een gietijzeren lijst. De lijsten zijn in de vorm van demonen met aap- en reptielentrekjes. Hope deinst terug van het altaar en staat middenin de kamer met een hand over zijn buik.


"Viessterke magie hier!"


Templeton en Sheler houden de standbeelden in de gaten terwijl Tin de kamer grondig onderzoekt. Bohairic, zijn ogen gloeiend, vloekt binnensmonds.


"Het altaar, de tronen, kaarsen en spiegels... allemaal artefacten!"


Na vijftien minuten is Tin-a-Tin klaar met haar onderzoek. Ze heeft geen geheime gangen, deuren of vakken gevonden - en ook geen vallen. Bohairic heeft de magie in de kamer kunnen onderscheiden, en ziet


"Abjuration, Evocation, Necromancy, Transmutation en Conjuration - allemaal op artefactniveau."


Hij kijkt iedereen aan,


"Oppassen hier, hè?"


Tin denkt hardop, "Goed bloed op het altaar misschien? Sheler...Tempeleton? Julie zijn wel dan de principes... heeft een van jullie zin om wat op te offeren? En Sheler, waarom kom je niet naar binnen? Als wij plotseling iets doen en die deuren dichtslaan willen we niet dat jij buitenblijft."


Sheler blijft toch liever buiten en Tin en Templeton moeten haar half duwen en half slepen naar binnen. Tegelijk kletsen ze door met overtuigende praatjes."


Vervolgens wordt van alles geprobeerd om een respons van de kamer uit te lokken. Tin veeg bloed van de vloer met een sok en smeert het op het altaar. Niks gebeurt. Ze steekt de kaarsen aan en de zitten van de tronen vullen met plassen bloed.


"Jakkes!" zegt Tin, "Het is nog warm ook!"


Sheler zet haar gloeiend harnas aan en het felle licht werpt scherpe schaduwen op de muren. De hoeveelheid bloed in de kamer wordt overduidelijk zichtbaar en valt niet mee.


Tin rent naar de tunnel en komt terug met een steen. Ze dept het in het bloed van de troon en laat het op het altaar, gevolgd met een gouden muntje. Niets gebeurt.Sheler roept water uit de lucht en laat het op het altaar vallen. De kaarsen vallen om en gaan uit, en het bloed verdwijnt van de tronen.


"Aha!"


Templeton steekt de kaarsen weer aan,


"Ze zijn alweer droog..."


en de tronen vullen weer met bloed.


"Ik hoop dat het niet allemaal uit Ti-"


"Zeg dat niet!" zegt Sheler, "Lugubere gedachtes heb jij!"


Hope duwt de deuren zo ver mogelijk open en Tin stuurt iedereen de gang in,


"Even iets proberen..."


Ze schiet een straal ijs op een troon en maakt een trekgebaar.


"Niks! Of... gewoon te sterk om te jatten."


Terwijl Sheler en Templeton de spiegels bekijken, duwen, trekken en proberen te draaien snijd Tin in haar vinger. Ze laat het bloed op een troon vallen en blaast de kaarsen uit. Al het bloed verdwijnt van de troon behalve een druppeltje van haar eigen bloed.


"Interessant, maar ... wat betekent het?"


Niemand weet iets en Sheler steekt de kaarsen weer aan.


"Ik doe dit alleen voor Timothy..." en ze gaat op een troon zitten.


"Yech! Vies, nat, warm..."


Ze springt uit de stoel. Haar gewaad heeft het bloed opgezogen en rode druppels lopen langs haar benen. Ze gaat weer zitten.


"Even kijken... is dat een silhouette? Een wezen?"


"Waar?" zegt Tin, en ze klimt in de andere stoel.


"Gadverdegadver! Yech! Ble! Nat! Vies! ... o ja - ik zie het ook!"


Niemand in de groep weet waar ze het over hebben, maar van hun blikken kunnen ze afleiden dat er iets in de spiegels te zien is. Templeton en Bohairic kijken achter de spiegels en proberen in ze te kijken, maar het baat niets. Tin klimt uit haar stoel en loopt naar de spiegel tegen over haar. Bloed loopt langs haar benen en laat een spoor achter op de grond, net zoals al de andere sporen. Ze kijkt in de spiegel, draait zich om, en drukt haar kont tegen de gepolijste steen.Op het moment van contact verandert Tin-a-Tin. Haar haar wordt wild en zit niet meer alleen op haar hoofd maar ook op haar handen en gezicht. Haar tanden zijn lang en scherp; haar nagels ook. Ze neemt een houding aan van een primitieve jager; lange oren gespitst, schouders hoog en nek laag. Tegelijk verschijnt een spiegelbeeld van de echte Tin-a-Tin in de ijzeren spiegel. Deze hamert in stilte tegen de binnenkant van de spiegel.


Het veranderen gebeurt instantaan, en voordat het bij iedereen doorgedrongen is heeft de evil Tin al twee spreuken geopperd; de eerste een Haste en de tweede Invisibility. Ze is al verdwenen wanneer Sheler uit haar stoel vliegt en dwars door het plekje waar Tin stond rent, armen gespreid. Templeton en Hope reageren ook snel. Hope smijt de deuren dicht met een knal en de Genasi schudt zijn schilden van zijn schouders naar zijn handen toe. De rechter schild gooit beide kaarsen omver en ze gaan uit.


Bohairic staat bij de linker troon en zijn ogen gloeien blauw. Hij ziet Tin ook niet, maar merkt wel hoe de onzichtbaarheidspreuk zich verplaatst... achter hem de alkoof in! Hij springt uit de weg, draait zich om, en vist een gloeiend kristallen staafje uit een tasje. Hij wappert met het staafje en een patroon aan gloeiende, lichten verschijnt in de alkoof; hetzelfde hypnotiserend patroon dat de raptors gefascineerd had. Tin-a-Tin verschijnt in de lucht boven Bohairic, duidelijk niet gebiologeerd door de lichten, en steekt haar mes in zijn schouder. Het licht in Bohairic zijn ogen gaat uit, en gaat bij Tin-a-Tin weer aan. De evil Tin begint een spreuk en krijgt Bohairic zijn staf in zijn gezicht. De klap onderbreekt de spreuk en de evil Tin moet opnieuw beginnen. Zij verdwijnt pas als Sheler, Hope en Templeton aankomen - en allemaal in de lucht zwaaien met hun wapens.


Geen één weet de slechte Tin te vinden, en Bohairic mompelt en gebaart. Een donker energieveld verschijnt om zijn hand heen en hij zwaait om zich heen,


"Als ik het raak, dispel ik de magie..."


Een geluid bij het altaar wekt Sheler haar aandacht, maar blijkt een afleidingsmanoeuvre te zijn. De evil Tin is weer ontsnapt. Hope gaat naar rechts toe, Templeton naar links. De Genasi probeert de lucht in het gebied van de linker troon, tevergeefs. Hope blijft een beetje centraal - als hij te dicht bij de spiegel of troon komt, krijgt hij barstende koppijn.


Voorzichtig en met zijn linkerhand trekt Bohairic een scroll uit zijn scrollriem. Het is geen halve meter tekst, uitgeschreven en opgerold zoals in de verhalen. Het is gewoon een vierkant velletje met drie tekens erop. Alle energie van de spreuk zit al in het papier en in het inkt, al die langdradige formules zijn al lang uitgesproken. Bohairic leest de drie runes op en de energie is bevrijd. Z'n ogen flitsen en hij kijkt naar links en omhoog,


"Daar ben je!"


Templeton is nog steeds bezig met de lucht in de buurt van de troon, en Sheler bij het altaar. Hoep is wat dichterbij Bohairic en draait zich snel om.


Zodra Bohairic een blik van herkenning vertoont begint evil Tin een aanval. Ze steekt hem in de schouder en verschijnt ook weer gelijk uit onzichtbaarheid. Boahiric negeert de pijn en pakt haar bij de schouder waardoor de energie om zijn hand in haar ontlaadt. De bewegingen van de nep-Tin vertragen gelijk en Bohairic ziet de bijl van Hope omhoog gaan achter het demonische halfling. Ze schudt en hoest gelijk bloed . Het druppelt uit haar neus en mond en Hope schudt haar lijk van zijn bijl af op de vloer. Ze zweeft echter langzaam naar beneden en Sheler pakt haar bij de schouders. Ze drukt haar tegen de spiegel waar de echte Tin-a-Tin nog steeds opgesloten is. De leuke Tin probeert de lijf van haar dubbelganger te raken maar tevergeefs.


"In de naam van..." zegt Templeton, "Ik doe het wel!"


Hij pakt het bewusteloos lichaampje van Sheler af en smijt het neer op het altaar. Met een dolk snijdt hij haar keel door en haar lijk smelt in zijn handen weg. Er blijft alleen water over. Templeton ruikt aan zijn handen,


"Zout..."


Wat gekletter van rechts geeft aan dat Tin-a-Tin bevrijd is van de spiegel, en op de grond ligt. Ongedeerd. De oppervlakte van de spiegel is donkerder geworden, en lijkt een zwart gat in de lucht te zijn geworden, met bewegende lichtjes in. Een beetje zoals een tunnel met wat losgelaten glimwormen in.


Bohairic, Tin-a-Tin en Sheler herkennen het tegelijk,


"Een portal!"



KarakterSpelerXPInfo
Bohairic Tuning 980
Hope Eric 980
Sheler Opa 980
Templeton Johan 980
Tin-a-Tin Jacco 980
Plaats de muis boven het om detail informatie te zien.

Gepost door Jeff op 2 juli 2009 om 0:37 uur.
Reacties van bezoekers (120 reacties)
JeffJeff

Nog iemand die moe is en wil slapen denk ik. Vier uur 's ochtends in een evil tempel, naast een portal die onbekend lang gaat duren... Laughing


Gepost op 2 juli 2009 om 0:44.
TuningTuning

Dat kan dus nog leuk worden zo!


Gepost op 2 juli 2009 om 6:54.
JeffJeff

Nou mooi. Eindelijk een beetje leuk! Je wil niet weten wat er jullie te wachten staat.

Koffie, taart, ijsjes...


Gepost op 2 juli 2009 om 9:19.
EricEric

Nou het rekenen voor de DM begint weer, hoeveel aandeel aan magische items moet ik 'opslurpen'?


Gepost op 2 juli 2009 om 10:46.
EricEric

En op deze manier blijft er nooit geld over om wat anders te gaan kopen :S


Gepost op 2 juli 2009 om 10:47.
OpaOpa

Hoezo moet jij opslurpen?
Of is dat voor lvl up?

Jeff, doe maar waterijs. Dat is Sonja proof. Tongue out


Gepost op 2 juli 2009 om 11:21.
TuningTuning

Hebben we nog een nep-tin? Die is vast wel magisch...


Gepost op 2 juli 2009 om 12:42.
TuningTuning

Ik bedenk me net dat ik ook nog een dispel check had mogen gooien om de nep-tin te dispellen? Dan was je niet snel uit de spiegel gekomen als die gelukt was.


Gepost op 2 juli 2009 om 12:43.
JohanJohan

Het je dan nog een drie gegooid?? :-)

Dat krijg je als je mijn dubbelgevouwen chips opeet. :-)


Gepost op 2 juli 2009 om 13:22.
EricEric

Even een dutje en dan level 9 en weer verder :P


Gepost op 2 juli 2009 om 15:33.
Wie zegt wat?
Alleen bij een actieve campagne kun je (indien ingelogd) reacties achterlaten.
© 2003 pepijn
 
Random insult
How many times do I have to flush to get rid of you?
 
Agenda
Er is geen speeldatum voor deze campagne
Campagne Top 10
Shackled City Adventure Path
204x gespeeld
Way of the Wicked
111x gespeeld
Savage Tide Adventure Path
109x gespeeld
Campagne Land van Amn
57x gespeeld
Storybook Hendrik
55x gespeeld
Campagne Channath
53x gespeeld
The drow
43x gespeeld
Calimshan
40x gespeeld
Amn
23x gespeeld
DnD weekend Runelords 2012-
21x gespeeld
 
Populaire lokaties
Grou
76x gespeeld
St. Anna
16x gespeeld
Wytgaard
11x gespeeld
Leeuwarden
5x gespeeld
Grou & St. Anne
1x gespeeld
 
Overzicht gebruikers
Klik hier als je een overzicht van alle geregistreerde gebruikers wilt zien.